Vatan, ataların mirası, evlatların yurdudur. Vatan sevgisi, vicdanın aynasıdır. Bağımsızlık yolunda ağır bedeller ödeyen Azerbaycan, Hocalı Katliamı’nın 34. yılında acısını yüreğinde taşımaya devam ediyor.
Sovyetler Birliği’nin dağılmasıyla birlikte toprak iddialarıyla Azerbaycan’a saldıran Ermenistan, 1991’in son günlerinde stratejik öneme sahip Hocalı’yı ablukaya aldı. Bölgedeki tek havaalanına sahip olması nedeniyle kritik bir konuma sahip olan Hocalı, 2 bin 605 hanede yaşayan 11 bin 365 kişiye ev sahipliği yapıyordu. Ancak çatışmalar nedeniyle nüfus 3 bine kadar geriledi.
Ermeni güçleri, 25 Şubat 1992’de Sovyet Rus ordusunun desteğiyle Hocalı’ya üç koldan saldırdı. Sadece işgal etmekle kalmayıp, sivilleri toplu şekilde katletti. 20. yüzyılın en kanlı katliamlarından biri yaşandı. 106’sı kadın, 70’i yaşlı, 63’ü çocuk olmak üzere 613 Azerbaycan Türkü hayatını kaybetti. Katliamdan kurtulan 487 kişi ağır yaralandı, 1275 kişi esir alındı ve 150’sinden hala haber alınamıyor.
Katliamda, 8 aile tamamen yok olurken, 25 çocuk her iki ebeveynini, 130 çocuk ise ebeveynlerinden birini kaybetti. Katledilenlerin üzerinde yapılan adli tıp incelemeleri ve şahit ifadeleri, Hocalı sakinlerinin maruz kaldığı akıl almaz işkenceleri ortaya koydu. Kafa derilerinin soyulması, kulak, burun ve cinsel organların kesilmesi gibi vahşetler, katliamın boyutunu gözler önüne serdi. Hamile kadınların karnına süngü saplanması gibi insanlık dışı eylemler de kayıtlara geçti.
Azerbaycan’a göre, Hocalı’da yaşananlar, Cenevre Sözleşmeleri, BM Soykırım Sözleşmesi ve İnsan Hakları Sözleşmeleri gibi birçok uluslararası anlaşmanın ihlali anlamına geliyor. Azerbaycan Parlamentosu, Hocalı’da yaşananları “soykırım” olarak kabul etti. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de 2010 tarihli kararında Hocalı’da yaşananları savaş suçu veya insanlığa karşı suç olarak değerlendirdi. Kaynak: TRT Haber
News
