Samsun’da yaşanan bir alacak verecek davası, Yargıtay’ın son noktayı koymasıyla sonuçlandı. Olay, bir kişinin yakınından borç para istemesiyle başladı. Borç veren kişi, altınlarını bozdurarak 90 bin lira nakit sağladı. Borçlu, ödeme planına uymayarak 40 bin lira ödedi ve kalan 50 bin lira için ek süre talep etti. Ancak alacaklı, borcun altın karşılığı verildiğini belirterek, 50 bin lira yerine 51,31 Cumhuriyet altınının Türk lirası karşılığı olarak ödenmesini istedi. Bu talep üzerine dava açıldı.
Vezirköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde görülen davada, mahkeme, altın cinsinden borç verildiği iddiasının ispat yükünün alacaklıda olduğuna hükmetti. Taraflar arasındaki WhatsApp yazışmalarında borcun altın olarak verildiğine dair açık bir ifade bulunmaması nedeniyle dava reddedildi. Alacaklı tarafın istinaf başvurusu da Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından reddedildi. Yerel mahkemenin kararını hukuka uygun bulan Bölge Adliye Mahkemesi, ret kararını onadı.
Karara itiraz eden alacaklı, dosyayı temyiz etti. Temyiz incelemesini yapan Yargıtay 3. Hukuk Dairesi ise, derece mahkemelerinin kararlarını hukuka uygun bularak oy birliğiyle onama kararı verdi. Yargıtay kararında, taraflar arasındaki para transferine ilişkin dekontlar ve WhatsApp yazışmalarının, alacaklının iddiasını desteklemediği vurgulandı. Bu nedenle, alacağın altın cinsinden ödenmesi talebinin reddedilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı belirtildi. Yargıtay, WhatsApp yazışmalarının tek başına altın cinsinden borcun varlığını kanıtlamaya yeterli olmadığını hükmetti.
Bu karar, alacak verecek davalarında delil sunumunun ve ispat yükümlülüğünün önemini bir kez daha ortaya koydu. Özellikle, taraflar arasındaki yazışmaların ve diğer delillerin, iddiaları destekleyici nitelikte olması gerektiği vurgulandı. Kaynak: TRT Haber
News
