7 Haziran 2000, İstanbul Kağıthane… Yazın ilk günleri, sabahın serinliği yerini güneşin sıcaklığına bırakırken, Sadabat-1 Viyadüğü’nün altında tüyler ürperten bir olay yaşandı. İşe gitmek için caddeye doğru yürüyen bir vatandaş, viyadüğün altındaki boş arazide yerde yatan bir genç kız gördü. İlk başta uyuduğunu sandı, ancak yaklaştığında kanlar içindeki genç kızın görüntüsüyle şoke oldu.
Olay yerine hızla intikal eden İstanbul Emniyeti ekipleri, korkunç bir manzarayla karşılaştı. İlk incelemelerde, 13-15 yaşlarında olduğu tahmin edilen genç kızın üzerinde herhangi bir kimlik bulunamadı. Vücudunda bıçak ya da kurşun izine rastlanmaması, ekipleri başlangıçta intihar ihtimali üzerinde durmaya yöneltti. Ancak, olay yerindeki detaylar, cinayetin ardında yatan karanlık gerçeği gözler önüne serecekti.
Cinayet Büro ve Olay Yeri İnceleme ekipleri çalışmalarını sürdürürken, Kağıthane Asayiş Büro’da görevli polis memuru Ekrem Tokgöz, diğer meslektaşlarından farklı düşünüyordu. Tokgöz’ün dikkatini çeken şey, cesede yakın bir mesafede bulunan bir saç tülbenti oldu. Tülbentin başa bağlı olmaması, Tokgöz’e olayın sıradan bir intihar olmadığını düşündürdü. Olayın detaylarını Habertürk’e anlatan emekli polis memuru Ekrem Tokgöz, o anları şöyle aktardı: “Tülbentin şekli kafaya bağlı bir şekil değildi. Sanki gözleri bağlanmış ve yukarıdan öyle atılmış izlenimi veriyordu. 13-15 yaşlarında bir kızımızdı. Ve bu kızın 50 metre yükseklikten atılmış olduğunu düşündüm. Çünkü tek başına TEM bağlantı yoluna gidip kendini atamazdı. Birileri tarafından atıldığını düşündüm.”
Tokgöz ve ekibi, dosyayı devraldı ve soruşturmayı derinleştirdi. Ekrem Tokgöz, “Her olayda olduğu gibi biz maktulün üzerinde kesici ve delici iz var mı diye bakarız” dedi. Bu kritik detaylar, olayın bir töre cinayeti olduğunu ortaya çıkaracak ve soruşturmanın seyrini değiştirecekti.
Kaynak: Habertürk
News
